KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2012/10663 E., 2014/4415 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanık ...’in ... oto pazarında katılana ait araca alıcı olduğu, 13.500 TL ye anlaştıkları, sanık ...’in kimlik fotokopisini katılana vererek vekaleti çıkarın arabayı ...köyüne getirin, paranızı alın dediği, katılanın ertesi gün babası ile birlikte kendisine verilen fotokopi doğrultusunda ...' da önce araç satışı hususunda sanık ...’yı yetkilendirdiğine ilişkin vekaletname düzenlettiği ve daha sonra babası ile birlikte ... köyüne gittiği, sanık ...’in ... olarak katılana tanıttığı oğlunun parayı ...'dan getireceğini söylediği ve oğlunu katılana ait araba ile ...’a gönderdiği, vekaletnamenin arabanın içerisinde olduğu,
...’in de paralar çıkışmayacak altın bozdurup geleyim diyerek katılanın ve babasının yanından ayrıldığı, ...'da notere gittiği ve vekaletnameye istinaden arabayı kızı olan diğer sanık ...’e devredip köye döndüğü, katılana ve babasına parayı oğlunun
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/10663, K. 2014/4415, 11 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama