Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10699 K.2014/123

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...’ın sahibi olduğu, sanık ...’ın şef garson, diğer sanıkların ise otoparkçı olarak çalıştıkları lokantaya gelen katılanın aracının anahtarını sanık ...’a verdiği, sanık ...’ın katılana aracı arka taraftan alabileceğini söylediği, bir süre sonra kimliği belirlenemeyen bir kişinin aracın sahibi gibi davranmak suretiyle aracın plaka ve markasını söyleyerek aracın anahtarını sanık ...’dan istediği ve aracı alarak ortadan kaybolduğu olayda, ihmali bulunan sanıkların eyleme kasten iştirak etikleri yönünde delil bulunmadığından sanıklar hakkında verilen beraate yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.