Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10788 K.2014/4443

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;... Bölgesi'nde çeşitli alkollü içkilerin bayilere dağıtımını yapan müşteki şirkette satış temsilcisi olarak çalışan sanığın, bayilere teslim edilmek üzere kendisine verilen alkollü içkileri, şirketin anlaşmalı olduğu iş yerlerine satmak ve karşılığında parayı teslim alarak tahsilat makbuzu düzenlemek ile yetkilendirildiği, sanığın şirket adına tahsil ettiği 7.562,00 TL karşılığında tahsilat makbuzu düzenlemeyerek, bu parayı şirkete teslim etmediği anlaşılmakla, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,