Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/11951 K.2014/4930

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın,... Noterliği’nin 31.10.2001 gün ve 22196 yevmiye sayılı vekâletnamesi uyarınca katılana ait 3 adet daireyi yaklaşık 5 yıldan bu yana kiraya vererek kira geliri elde ettiği halde kira gelirlerini katılana vermemek suretiyle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın herhangi bir ücret karşılığı olmaksızın güvene dayalı olarak katılanın talebi ve verdiği vekâlet üzerine katılana ait taşınmazları kiralamadığı ve aldığı kira paralarını katılana iade etmediği olayda; başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak kendisine verilen vekâletname gereği sanığın tahsil ettiği kira paralarını katılana iade etmemesinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,