Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1242 K.2013/14909

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın sebze meyve komisyonculuğu yaptığı, daha önceden ...'da bulunan bir müşterisine fasulye sattığı, söz konusu bu malın ...'a götürülmesi konusunda kamyonculuk yapan sanıkla anlaştığı, malı sanığın kamyonuna yükledikleri, ancak sanığın taşıdığı malı götürmesi gereken yere götürmediği ve kendisine mal edindiği şeklinde gerçekleştiği iddia edildiği olayda; sanık ve tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,