Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/12564 K.2014/527

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılana ait işyerinde sekiz sene boyunca çalışan sanığın, daha önce de herhangi bir yetkisi olmamasına rağmen aralarındaki güven ilişkisi nedeni ile yurt dışındaki müşterilerinin Moskova isimli kargo şirketi vasıtasıyla gönderdikleri ödemeleri tahsil edip katılana teslim ettiği,

04.08.2009 tarihinde yurt dışındaki müşterilerini ziyaret amacıyla yapacakları iş gezisi nedeni ile pasaportunun süresini uzatmak için dışarı çıkan sanığın geri dönmemesi üzerine katılanın yaptığı araştırmada sanığın 04.07.2009 tarihinde ismi geçen kargo firmasından müşterilerin gönderdiği 30.000 Amerikan Dolarını almasına rağmen şirkete teslim etmediğini öğrendiğinin iddia edildiği somut olayda;

sanığın, sekiz yıldır katılanın işyerinde çalıştığına, paraya ilişkin herhangi bir yetkisinin bulunmadığına, başka bir şirkette çalışmak için işyerinden ayrılması nedeni ile müşterilerini kaybedeceğini düşünen katılanın kendisini asılsız yere suçladığına yönelik savunması ile kargo şirketinden parayı aldığına dair herhangi bir yazılı belgenin bulunmaması ve sanığın para tahsil etmeye ilişkin herhangi bir yetkisinin olmadığı gözetildiğinde, üzerine atılı hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.