Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/12659 K.2012/43722

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, müştekiyi dolandırdığı iddia edilen olayda, eylemi gerçekleştiren ... isimli şahsın kendisi olmadığı, bir başkası olduğu yönündeki savunması , müştekinin 28/04/2011 tarihli oturumda hakkında dava açılan sanık ...'den başka [TCKN] TC kimlik numaralı ...'i eylemi gerçekleştiren şahıs olarak teşhis etmesi ve mahkemenin bu şahıs hakkında suç duyurusunda bulunması karşısında 5271 sayılı CMK.nun 223.maddesinin 9.fıkrasında yer alan, “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilemez.” şeklindeki hükmü gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi,