Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/12845 K.2014/4799

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı, hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, tamirat işi ile uğraşması nedeniyle kendisine sanat ve mesleği gereği tamir edilmek üzere verilen çay ocağını alıp geri getirmediği, bir hafta sonra gelerek, şirketin devredildiğini başka yerde tamiratı yaptıracağını söyleyerek müştekiyi oyaladığı, yapılan şikayet sonrasında ve yargılama aşamasında, müştekiye getirip teslim etmek suretiyle etkin pişmanlıkta bulunduğu, böylece sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, müşteki ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.