Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/13219 K.2014/5437

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçiye katılma haklarının hatırlatılmaması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 260. maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek CMK’nın 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına karar verilip yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıklardan ...'ın fabrika içerisinde bulunan toplayarak ayrıştıracağı demir paletleri, sanık ...'in kullandığı çöp arabasına yükleyerek fabrika dışına çıkardıkları ve hurdacılık yapan sanık ...'e sattıkları ve parayı aralarında paylaştıkları iddia edilen olayda, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatlarına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.