Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/13986 K.2014/5315

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan sigorta şirketinin acentesi olarak çalıştığı dönemde, sigortalılardan pirim tahsil etmesine rağmen, bu primleri katılan şirkete göndermeyerek uhdesinde tuttuğu, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanık ve iştirakçileri hakkında, primleri yatıran sigortalılara karşı nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri gerekçesiyle kamu davası açıldığı ve sanıklar hakkında Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/116 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verildiği, bu nedenle her iki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu da dikkate alınarak, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/116 esas sayılı dava dosyasıyla birleştirme amaçlı olarak görevsizlik kararı verilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,