Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/14880 K.2014/609

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanların kendilerine miras kalan arsaya belediye tarafından yapılan imar uygulaması neticesinde kamulaştırmasız el atılmış olduğu, bunun üzerine katılanların söz konusu durumun çözülmesi için bu işlerden anlayan sanığa vekaletname verdikleri, sanığın söz konusu ihtilafı çözdüğü ve belediyeden katılanlar adına 51.235,55 TL tahsil ettiği, ancak tahsil ettiği bu miktarı katılanlara vermeyerek kendine mal edindiğinin iddia edildiği olayda, dosya içinde bulunan vekaletname uyarınca sanık ve katılanlar arasında bir hizmet ilişkisinin olduğunun anlaşılması karşısında;

eylemin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 155/2 maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,