Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/14997 K.2012/44352

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki " lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2055/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, delil toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa yada cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması imkanı sonraki kanun ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden dosya üzerinden karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek sanık hakkında tesis edilen hükmün mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Hapis cezası yanında hükmedilen 5 gün karşılığı adli para cezasının günlüğü 20. TL.den 100.00. TL. adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Hükümlünün kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK.nun 53. maddesinde yer alan güvenlik tedbirlerine hükmedilmemesi,