KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/15132 E., 2013/2297 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanıkların komşuları olan katılanın işyerine ait tabelaları yerinden söküp kırdıkları ve tabelalara ait elektirk kablolarını kestiklerinin iddia edildiği olayada
1-Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde:
Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 25.10.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 29.11.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Katılan vekilinin sanıklar hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Vekalet ücretine yönelik temyiz talebinin sanık müdafiine ait olması, katılan vekilinin bu yönde talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki düzelterek onama görüşüne iştirak edilmeksizin yapılan incelemede;
Sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/15132, K. 2013/2297, 7 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama