Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/15414 K.2014/7039

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Sanığın, katılanın iş yerinde tüp satış elemanı olarak çalıştığı, katılanın bilgisi dışında katılana ait depoya giderek, anahtarı yalnızca katılanda olan depodan araca tüp yüklediği sırada katılanın depoya gelmeleri üzerine yakalandığı, katılan tarafından yapılan kontrolde depodan bilgisi dışında farklı tarihlerde ve farklı sayıda tüplerin aldığının belirlendiği iddia edilen olayda, sanığın depodan mal alma yetkisi bulunmadığı ve depodaki malların zilyetliğinin hizmet ilişkisi nedeniyle sanığa devrinin söz konusu olmayıp katılanın rızası dışında tüpleri almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediği gözetilmeden yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi

Kabule göre de;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,