Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/15664 K.2014/7879

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hagi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Sanığın, katılana ait şirkette şoför olarak çalıştığı, çeşitli tarihlerde katılana ait şirketten bayilere teslim etmek üzere aldığı toplam 43 adet çamaşır makinesi, buzdolabı gibi beyaz eşya ürünlerini başka yerlerde sattığı olayda, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi uyarınca "suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak" denilmek suretiyle anılan maddenin kanundaki yaptırımının asgari hadden uzaklaşılarak tayin olunması gerektiği kabul edildiği halde, adli para cezasının asgari hadden tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın suça konu beyaz eşyaları gerçek bedellerinin altında daha ucuz bir şekilde spot mallar satan iş yerlerine sattığını belirterek yerlerini göstermesi yürürlükten kalkan 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinde düzenlenmiş bir indirim sebebi olup,

yeni TCK'nın 168. maddesinde yer alan düzenlemenin ise etkin pişmanlığın varlığını gerektirdiği, satılan malların alıcılarına bedellerinin ödenmediği olayda, katılanın bir kısım mallarını almasına rağmen şikayetçi olmaya devam ettiği ve etkin pişmanlığın söz konusu olmadığı, el koyma halinin ise kısmi ödeme sayılamayacağı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrar kazanan tüm kararları ile belirlendiğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.