Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/16491 K.2014/3224

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, 2007 yılı mart ayı içinde daha önceden tanıdığı katılana, çocuklarının büyümüş olduğunu ve emekliliğinin yaklaştığını, emekli olduğu zaman zor geçineceğini belirtip, ortak iş yapma teklifinde bulunduğu, bunun üzerine katılanın toplam 11.500 TL para temin ederek sanığa verdiği, sanığın bu parayı kullanarak aldığı minibüs ile okul servisi taşımacılığı yaptığı, ortak iş yapıldığı sırada katılanın ayrıca kredi kartından 2.800 TL para çekerek ikinci kez sanığa verdiği, ancak sanığın katılan ile ortak oldukları araç ile taşımacılık yapmasına rağmen kazanmış olduğu paralardan katılanın hakkı olan 500 TL'yi katılana vermediği,

akabinde almış olduğu aracı satarak katılanı mağdur durumda bırakmak suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ile katılanın arkadaş oldukları, birlikte ortak iş yapmak istedikleri, katılanın sanığın servis işi yapması nedeniyle ortak araba almaya karar verdikleri ve aldıkları aracı sanığın çalıştırdığı, sanığın aracı çalıştırdığı süre içerisinde katılana kazançtan hiç pay vermemesi eyleminin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.