Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17026 K.2014/9269

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, inşaattaki taban tahtalarının yapılması için katılanla anlaştığı, bu nedenle katılana ait matkap, gönye makinesi, keser, bıçkı, metre ve elektrik kablosu gibi aletleri getirdiği araca yüklettikten sonra, fayansları başka bir yerde yükleyip katılanı gelip alacağını söyleyerek olay yerinden uzaklaştığı, katılanın bir daha sanığa ulaşamadığı, yakalanan sanığın, katılana ait malzemeleri teslim almadığını belirterek inkarda bulunduğu, olayın tanıklar tarafından doğrulandığı, böylece sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.