Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1708 K.2013/20690

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, havale yapmak için sırasını bekleyen katılanın yanına giderek katılanın kendisini güvenlik görevlisi olduğunu zannetmesinden faydalanıp ona yardımcı olabileceğini söylediği, katılandan nüfus cüzdanını alıp gişelere doğru gittiği, daha sonra tekrar katılanın yanına doğru gelip üst kata çıkmaları gerektiğini söylediği, bu sırada sanığın katılandan yatıracağı parayı istediği, katılanın parayı ona verdiği, birlikte üst kata çıktıklarında sanığın kimlik fotokopisi çektireceğim diyerek katılanın yanından olay yerinden kaçtığı olayda; dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.