Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17391 K.2013/16092

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Katılana ait plastik doğrama işi yapılan işyerinde işçi olarak çalışmakta olan sanıkların zaman içerisinde peyder pey 12.521,19 TL'lik malzemeyi işyerinden alıp götürerek haksız olarak mal edindikleri, bir kısım müşterilerden elden yaptıkları tahsilatı katılana vermeyerek uhdelerinde tuttukları iddia olunan olayda, yapılan yargılama neticesinde sanıkların işyerinden bahsi geçen miktarda malzemeyi eksilttikleri ve yaptıkları tahsilatı katılana vermedikleri yönünde delil elde edilememesi karşısında mahkemece sanıkların atılı suçu işlediklerine dair somut ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatlarına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.