KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/17518 E., 2013/10391 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala Zarar Verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık ... hakkındaki hükmün temyiz incelemesinde,
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; şikayetçi ...'nun,yanında çalışan ...'ı arabası ile evine bırakmak için ...’in oturduğu mahalleye gittiği, ...’in arabadan inip evine gireceği sırada sanığın, ...'e hakaret ettiği, şikayetçi ...’un, sanığa ne yapıyorsun dediği sırada, sanığın şikayetçiye ait aracı yumrukladığı ve taş atarak aracın camını kırdığına dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkındaki hükmün temyiz incelemesinde,
Sanığın hüküm tarihinden sonra 23.10.2010 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen 03.06.2013 tarihli nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1.maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/17518, K. 2013/10391, 4 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama