Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1763 K.2013/16820

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Avukatlık görevini icra eden sanığın katılanın kendisine verdiği vekalet ile katılanın işçi alacağı için hukuk mahkemesinde dava açıp kazanılan miktarı icra takibi yoluyla 10.250.90 TL olarak tahsil ettiği halde, katılana 1730.35 TL vermek istediği paranın kalan kısmı olan 8.520.55 TL'yi vekalet ücreti ve masraflar alarak kendisine ait olduğunu belirterek uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

Sanığın katılana yazdığı mektupta yaptığını iddia ettiği masraf ve alacakları ayrıntıları ile belirtmiş olup bunların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı hukuk mahkemesinin inceleme konusu olup, eylemin hukuki uyuşmazlık olup güveni kötüye kullanma suçu unsurları oluşmadığından beraatına ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.