Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17692 K.2014/4201

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın katılan ile arasındaki acentelik sözleşmesi gereğince, müşterilerden tahsil ettiği sigorta primlerini katılan şirkete vermeyerek mal edindiğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın savunmasında, katılan şirket ile aralarındaki sözleşme gereğince tahsil ettiği parayı bir hafta içerisinde şirket hesaplarına geçirmesinin gerektiğini, ancak katılanın taksitle poliçe düzenlemelerini istemesi üzerine kredi kartı, çek ve senet karşılığı düzenledikleri poliçelere ait bilgileri katılan şirkete verdiklerini, ödenmeyen taksitlere ilişkin bilgilerin kendilerine iletilmeyip borç olarak gösterildiğini beyan ettiği,

katılanın icra takibine karşı sanığın yaptığı itirazı inceleyen Bursa 2. Ticaret Mahkemesi'nin bilirkişi heyetinden aldığı raporda sanığın katılan şirkete pirim borcunun olduğunun tesit edildiği gözetilerek, bu borcun sanığın savunmasında belirttiği gibi müşterilerin ödemediği kredi kartı,

senet ve çek taksitlendirmelerinden kaynaklanıp kaynaklanmadığının ve bu taksitleri tahsil etme görevinin kime ait olduğunun katılan şirket temsilcilerinden sorulup gerekirse sanığın ve katılan şirketin belge ve defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,