Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1820 K.2013/15213

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Katılana ait işyerinde kapı pencere ustası olarak çalışan sanığın, PVC pencere taktıran tanıklardan aldığı paraları katılana vermeyip sahiplendiği şeklindeki iddia üzerine yapılan yargılama sırasında, sanığın müşterilerden para almadığını savunduğu, sanığa iş yaptıran tanıkların ise "pencere ücretini sanığa ödediklerini" beyan etmeleri karşısında; suçun tanık beyanı ile sûbut bulduğu anlaşıldığından, sanığın mahkumiyeti yerine beratine karar verilmesi,