Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/183 K.2013/13293

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, daha öncesinden tanımadığı katılanın yanındaki masaya oturduğu, sonrasında katılanın yanına giderek ağabeyi ile acil görüşmesi gerektiğini söyleyip katılandan cep telefonunu istediği ve telefonu alarak arama yapacakmış gibi dışarı çıktığı, katılanın peşinden geldiğini gören sanığın kaçmaya başladığı, takip sonrası katılan tarafından yakalandığı ve gelen polis ekiplerine teslim edildiği olayda.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 Esas- 2012/229 Karar sayılı ilamı gereğince; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,