Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18300 K.2013/16429

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın yetkilisi olduğu şirket adına, katılan finansal kiralama şirketi ile yaptıkları sözleşmeden kaynaklanan kira bedelini ödenmemesi nedeniyle, çekilen ihtar üzerine sözleşmenin feshedilerek, fesih ve teslim ihbarnamesinin de sanığa tebliğine rağmen, kira konusu aracı iade etmediği iddia edilen olayda;

Sanık ve katılan arasında finansal kiralama sözleşmesi çerçevesinde bir hizmet ilişkisinin bulunması, katılanın da bu ilişki gereği kendisine teslim edilen eşyayı iade etmemesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,