Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18385 K.2014/11503

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, tanığın sorumlusu olarak bulunduğu katılana ait işyerine gelerek, maliyeden geldiğini, "patronunun vergi borcu var, kendisinin haberi var, kasada ne kadar para varsa ver, kalan borcu olursa ben tamamlarım" diyerek kasadaki paraları istediği, ayrıca katılan ile konuşur gibi yaparak ve konuşmadığı halde, "kasadaki bütün paraları" alıyorum diyerek paraları almaya çalıştığı, katılanın tanığa telefon ederek maliyeye borcu olmadığını, sanığı da tanımadığını bildirmesi ile sanığın yakalandığı, bu suretle dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği anlaşıldığından mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.