Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18945 K.2014/11567

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın şikayetçi ...'a ait olan ... plakalı aracın şoförü olduğu ve olay tarihinde katılan ... Kapı Şti. tarafından İstanbul'a götürülmek üzere kamyona yüklenen ve sevk irsaliyesi ile teslim edilen katılan şirkete ait 44 adet 40.000TL değerinde çelik kapıları İstanbul'a götürmek yerine devir amacı dışında tasarrufta bulunup Adana'ya götürerek satıp elden çıkarıp komyonu da Adana otobanında terk ederek üzerine atılı hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği sanık ikrarı, şikayetçi ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.