Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/18998 K.2014/4857

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...’nin... Şubesi müdürü, diğer sanıkların ise yine aynı şubede çalışan oldukları, katılanın ise şubenin müşterisi olduğu ve kardeşi ...’a kullandığı kredi nedeniyle kefil olduğu, asıl borçluya herhangi bir ihbar veya ihtar çekilmeksizin veya yasal yollara başvurmaksızın, müştekinin aynı şubede bulunan hesabından toplamda 78.517,52 TL’nin çekildiği ve kardeşine ait kredi borcunun kapatıldığı, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanıkların, katılan tarafından imzalanan genel kredi taahhütnamesine istinaden eylemi gerçekleştirdikleri, suç işleme kasıtlarının bulunmadığı, uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu gerekçesiyle sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.