Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/19051 K.2014/12141

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6110 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun ceza dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.12.2009 tarih ve 2009/10530-7516 esas ve karar sayılı iddianamesinde; seyahat acentesi sahibi sanığın, şikâyetçiye ait kredi kartı bilgilerini haksız şekilde ele geçirip bu bilgileri kullanarak başka bir şahsa ait tatil bedeli ödemesini yaptığının iddia olunması ve 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 3/e maddesi uyarınca “Kredi kartının, nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını” ifade etmesi nedeniyle, açılan dava ile 5237 sayılı TCK’nın 245/1. maddesinde yer alan “Banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlamak" suçunun tavsif edilmiş olması karşısında;