Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/20329 K.2013/668

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; müştekinin işlettiği emlak alım satım iş yerine gelen sanığın, daire satın almak istediğini söyleyip adının ... ve polis memuru olduğunu söylediği daire alımında anlaşıldıktan sonra iş bahanesiyle dışarı çıktığı, bir süre sonra müştekiyi telefonla arayarak adına 3.500 TL harcırah yattığını, 500 TL mutemet fazla yatırmış bu 500 lirayı yatırırsam 3.500 lirayı çekeceğim, bana 500 lira gönder dediği buna inanan müştekinin sanık adına 500 TL.yi PTT şubesine havale ettiği sanığın buradan parayı çekerek, müştekiyi posta idaresini aracı kılarak dolandırdığı iddiasıyla açılan davada, eylemin basit dolandırıcılık olarak kabulü ile sanığın mahkumiyetine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,