Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/21484 K.2014/6015

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın araç kiralama işi ile uğraştığı, katılanın, sanıktan bir araç kiraladığı ve 40.000 TL'lik teminat senedi verdiği, aracın arızalanması nedeniyle katılanın sanığa her biri 400 TL'lik on iki senet daha verip, 40.000 TL'lik senedi geri istediği, ancak sanığın bu senedi iade etmeyerek atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; olayın mahiyeti taraflar arasındaki ilişki bir bütün olarak irdelendiğinde hukuki mahiyet arz ettiği, sanığın güveni kötüye kullanma kastiyle hareket ettiğine dair savunmanın aksini gösterir mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden beraatına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.