Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/21593 K.2014/13887

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın Iğdır'da faaliyette bulunan ....

Uluslararası Nakliyat firmasında şoför olarak çalıştığı, 31.03.2008 günü ...'ya yine kendisi gibi şirkette şoför olarak çalışan müşteki 1959 d.lu ... ile birlikte şirkete bağlı ayrı Tır'larla mal götürdükleri, mal karşılığında her birinin 900 TL para aldıkları, iş için ....'e geldikleri, müşteki ...'in sanığa kendi aldığı 900 TL'yi ve mazot parası olarak şirketten aldığı paradan artan 600 TL'yi şirket hesabına havale edilmek üzere verdiği, sanığın bu paralarla kendisinin tahsil ettiği 900 TL olmak üzere toplam 2.400 TL'yi şirket hesabına aktarmadığı gibi Tır'ı da...'de bırakarak ortadan kaybolduğu,

bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini ;