Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/2565 K.2012/34048

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6.maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu ile ilgili sürenin başlangıcının tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği anlaşıldığından; 28/07/2011 günlü temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip temyiz talebinin reddine ilişkin 05/08/2011 günlü ek karar kaldırılarak, 11/04/2011 günle asıl hükmün yapılan temyiz incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanığın olay tarihinde hayvan aldığı müştekiye başkasına ait olup ele geçirdiği çalıntı çeki 27/06/2009 günlü ve 14.200. TL bedelli olarak doldurmak suretiyle cirosuz olarak verdiği, banakaya ibrazda çalıntı olup keşideci imzasının sanığa ait ve sahte düzenlendiğinin anlaşılmasına göre sahte çek kullanarak gerçekleşen dolandırıcılık eyleminin sabit olduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.