Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/2617 K.2012/37039

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'nın, 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'un 16/1.maddesi uyarınca 180.000 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2008 tarihli ve 2007/566 esas, 2008/165 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22.12.2011 gün ve 2011/16608/65935 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2012 gün ve 2012/21 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında suça konu çekle ilgili 180.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmiş ise de, 4814 sayılı Kanun'la değişik 3167 sayılı Kanun'un 16/1-3.cümlesinde yer alan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ek 2. maddesine göre yapılacak artırımın 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 12. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olması karsısında, 3167 sayılı Kanun'un 16/1. maddesine göre verilecek para cezasının 80.000,00 Türk lirasından fazla olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümden sonra 03.02.2012 tarih ve 28193 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6273 sayılı "Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"la 5941 sayılı “Çek Kanunu”nda değişiklikler yapılmış olup; kanun yararına bozma yolunun, hâkim ya da mahkemeler tarafından verilip, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerdeki, verildikleri tarihte yürürlükte bulunan hukuk kurallarına aykırılıkların giderilmesi için başvurulan olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7.maddeleri uyarınca, hükümlünün hukuksal durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesinin mahkemesince yapılarak, bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.