Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/3816 K.2012/36878

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

İstanbul İl Çevre Koruma Vakfı Müdürlüğünün ön muhasebesinde çalışan sanık ...'in, 2008-2009-2010 yıllarında toplam 93 ayrı işlemde sahte banka talimatları düzenleyerek banka ekstrelerini tahrif etmek ve hayali yevmiye kayıtları yapmak suretiyle 208.000 TL parayı çekerek banka aracı kullanılarak dolandırıcılık ve özel evrakta sahtecilik suçunu bir suç işleme icrası kapsamında birden fazla eylem ile gerçekleştirdiğini kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 29/06/2005 gün ve 5377 sayılı kanunla değişik 158/1-son maddesi uyarınca adli para cezası yönünden uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanığın serbest meslek sahibi olmadığı halde TCK.nun 158/1-i kapsamında kaldığından bahisle aynı yasanın 158/1-d-f-i maddesiyle hüküm kurulması karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.