Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/3848 K.2013/16089

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Katılan firmanın işlerini yürütmek üzere vekaletname ile yetkilendirilen sanığın bankadan şirket adına çektiği krediyi özel işlerinde kullandığı iddia olunan olayda, bilirkişi raporu ile de sanığın bankadan kredi çekip şirket hesaplarına yansıtmadan şikayet tarihinden çok önce geri ödediği hususunun belirlendiği, sanığın şirketin Türkiye'deki tek yetkilisi olduğu, çektiği krediyi şirket adına kullandığını beyan etmesi karşısında, suça konu krediyi kendi işinde kullandığının kanıtlanamadığı anlaşıldığından, sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.