Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/5102 K.2012/37236

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan tesis edilen mahkumiyet hükmünün sanığın bildirdiği adrese Tebligat kanunu 35. maddeye göre tebliğ yapılmış ise de 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı kanunla değişik tebligat kanunu 35/2 madde ve fıkrasına göre adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi araştırılmadan yapılan tebliğat usule uygun olmadığından sanığın temyiz istemi öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip temyiz talebinin reddine ilişkin 24.01.2012 tarihli ek karar kaldırılarak, yapılan temyiz incelenmesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;

Sanığın aralarıdaki basit sözleşme ile katılana ait otoyu on günlüğüne kiraladığı halde süre sonunda otoyu getirmediği ve katılanın telefonlarına önceleri getireceğim şeklinde cevap verirken sonradan ulaşılamadığı anlaşıldığından eylemin ticaret ilişkisinden doğmuş güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi