Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/6907 K.2012/41023

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 08/02/2012 gün ve 2010/213 Esas ve 2011/22 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA,

2-Sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hüküm fıkrasında sehven 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesi yerine aynı yasanın 151/1-c maddesi yazılmış ise de bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3 maddesinde adli para cezasının ödeme emrinin tebliğinden itibaren belli süre içinde ödenmesi gerektiğinin açıkça düzenlendiği gözetilmeden TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının taksitle ödenmesine karar verilirken "hükmün kesinleşmesinden itibaren.." şeklinde karar verilmek suretiyle ilk taksidin ödenme zamanı konusunda infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,