KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/699 E., 2013/14438 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanığın, ...'da emlakçılık yapmakta olan katılanı telefonla arayarak kendini ...'ın oğlu Astsubay ... olarak tanıttığı, ...'a ait olup katılanın almak istediği ... İlçesi ... köyündeki ... ada parsel sayılı gayrimenkulü babasına vekaleten satmak istediğini belirterek 6.500,00 TL'ye satış hususunda anlaştıkları, sanığın parayı emrinde posta eri olarak görev yapan ...'un adına ...İşbank ... Şubesi'ne havale yapmasını istediği, katılanın da bu isme 6.500,00 TL'yi 26/12/2006'da havale ettiği, parayı sanığın aynı gün söz konusu şubeden kimlik fotokopisini vererek
tahsil ettiği, katılan ..., ... ...’n da bulunan arsanın detay bilgilerinin telefonla kendisine verilmesinden sonra bilgileri kontrol ettiğinde doğru olduğunu anladığını, bu şekilde telefonla konuştuğu kişi hakkında güven beslediği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/699, K. 2013/14438, 1 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama