Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8053 K.2014/1419

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılan şirkette çalışan sanığın Birleşik Arap Emirlikleri Konsolosluğunun düzenlediği 23.12.2008 tarih, 005464 seri nolu 5850 TL tutarındaki makbuzun suretinde tahrifat yaparak 9850 TL yazdığı, aradaki 4000 TL'yi kendisine maledindiği, ayrıca katılan şirket adına satılan gayrimenkullerle ilgili olarak abonelik devir işlemlerinde İski, ..., ... Müdürlüklerine yatırılan 1000 TL tutarındaki depozito miktarlarını şirket kayıtlarına geçirmeyerek uhdesinde tuttuğu anlaşılmakla güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarının işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hüküm bakımından hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,