Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/849 K.2013/14348

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların katılanların satışa çıkardığı dairelerden iki adet alacaklarını söyleyerek katılanlar ile aracılık eden emlakçının ofisinde protokol imzaladıkları, ertesi gün tapu müdürlüğünde sanık ...'in parasının bankada olduğu satıştan sonra gidip çekebileceklerini söylediği halde yapılan protokole güvenerek dairelerden bir tanesinin satışını verdikleri, ancak bankaya gittiklerinde sanığın kimliğinin yanında olmamasından dolayı parayı çekemediği, akabinde başka bir şubeye gittikleri, burada da sanık ...'in parayı vermeden ortadan kaybolduğu, sanıkların böylece dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul

olması karşısında; eylemin TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumu olan tapu müdürlüğünü aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirmek görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,