KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/8844 E., 2012/44371 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
O yer cumhuriyet savcısının süre tutum dilekçesinde hakim havalesi olmamasına karşın,temyiz defteri ve uyap veri tabanının incelenmesinde temyiz tarihinin 14.07.2010 olduğu ve süresinde yapıldığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; Tanık ...'ın sanığın atlara ateş ettiğini gördüğünü akabinde atı incelediğinde atın yaralandığını belirlediğini beyan etmesi,veteriner hekim tarafından yapılan muayenede atta yüzeysel ateşli silah yaralarının tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabülü ile sanığın 151/2,35 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi
Kabule göre;
Karar gerekçesinde mağdura ait atın sanığa ait tarlaya zarar vermesi nedeniyle sanığın eylemini hayvan sahiplerinin sorumluluğunun gereğini yerine getirmemesi haksız fiiline tepki olarak gerçekleştirdiği bu nedenle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı kabul edildiği halde, hükümde eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçe gösterilmesi suretiyle kararda çelişki oluşturulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/8844, K. 2012/44371, 28 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama