Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/8859 K.2014/2896

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın aynı sitede oturmaları sebebiyle tanıdığı sanığa, eşi adına olan vergi borcunu yatırması için 3.000 TL para vererek site bekçisi olan tanık ... ile birlikte vergi dairesine gönderdiği, vergi dairesine geldiklerinde sanığın yanında bulunan ...’a kapının önünde beklemesini, kendisinin parayı yatıracağını söyleyerek bina içine girdiği, daha sonra parayı vergi dairesine yatırmayarak olay yerinden ayrıldığı anlaşılmakla, üzerine atılı suçun sübut bulduğuna dair kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.