Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/9247 K.2014/3172

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; ...mağazasında kasiyer olarak çalışan sanığın 04.11.2007 ve öncesinde peşin ödemede bulunan bazı müşterilere fiş basmayarak, iki ayrı tarihte biri 150 diğeri 100 TL olmak üzere aldığı paraları kasaya intikal ettirmeyip zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunarak şahsi ihtiyaçlarında kullanması fiilinin "zincirleme nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıdaki bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

“Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinini gerektiren bir neden bulunmadığından” gerekçesine dayanıldığı nazara alındığında; temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin edildiği halde aynı gerekçeyle adli para cezasının belirlenmesine esas alınan temel tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,