Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/9306 K.2013/20166

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın arkadaşı olan ve sigorta primleri nedeniyle borçlu olduğu katılana paraya ihtiyacı olduğunu ve kredi çekmek istediğini söylediği, kendi sürücü kursu şirketi üzerine kayıtlı suça konu aracı katılana devrini sağlayarak bankadan araç kredisi çektikleri, bir kısmını katılana verdiği, kredi taksitlerinin ödenmemesi üzerine katılanın bankaya olan borcu ödemek zorunda kaldığı,

bu zaman zarfında sanığın aracın fiili devrini yapmayıp sürücü kursunda kullanmaya devam ettiği, katılanın satıp borcu kapatmak düşüncesiyle aracı sanıktan istemesine rağmen vermediğinden ve kullanmış olduğu 22 aylık kira parasını da ödemediğinden bahisle sanıktan şikayetçi olduğu olayda; taraflar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğundan sanığın beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.