Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/9454 K.2012/44913

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’ un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 62/1 ve 51 maddelerinin uygulanmış olması karşısında tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5271 sayılı CMK'nun 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı,sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması,

yaralama suçunda dosyaya yansıyan, katılan tarafından ileri sürülmüş ve belgelendirilmiş giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar bulunup bulunmadığının katılandan sorulup bir saptama yapılmadan ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, sanığın işlemiş olduğu yaralama eyleminden dolayı “zarar giderilmediği” biçimindeki yetersiz gerekçe ile CMK'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,