KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/10299 E., 2015/23089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.
Katılan şirket ile sanığın yetkilisi olduğu şirket arasında 06/04/2007 tarihinde yapılan Finansal Kiralama sözleşmesi ile iş makinesi kiralandığı, bir süre sonra sanığın yetkili olduğu şirketin kira bedelini ödemediği gibi yapılan ihtarnameye rağmen sözleşmeye konu makineleri teslim etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığa 25/02/2009 tarihinde ihtarname gönderdiği halde malı teslim etmediği olayda.
Sanığın ihtarın kendisine ulaşmadığını, bir dönem kalp krizi geçirdiğini ve işiyle ilgilenemediğini, bu nedenle şirkete tebliğ yapılıp yapılmadığından da haberinin olmadığını, suça konu iş makinesinin halen ...
Öğretmen lisesinin bahçesinde bulunduğunu beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için katılan şirket tarafından borcun ödememesi üzerine 27/11/2007 tarihinde noter kanalıyla sanığa çıkarılan ihtarnamenin tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları ilgili noterden istenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/10299, K. 2015/23089, 6 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama