Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/10505 K.2015/23122

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın sorumlu olduğu firmada dağıtım ve tahsilat elemanı olarak çalışan sanığın 17.08.2009 tarihinde müşterilerden tahsil etitği toplam 8.192.20 TL'nin 1.654 TL'sini iş yerine teslim ettiği, 6.536.546 TL'sini ise yolda düşürdüğünü beyan ederek teslim etmeyerek uhdesine geçirdiği iddia olunan somut olayda;

sanığın parayı düşürmüş olduğuna dair aksi ispatlanamayan savunması ile sanığın olay günü para tahsil ettiği tanıkların olay günü sanığın tahsilat yapıp yanlarından ayrıldıktan sonra telaşlı bir şekilde geri gelip para düşürdüğünü söyleyip, parayı aradığı yönündeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın tahsil ettiği parayı veriliş amacı dışında kullanıp uhdesine geçirerek üzerine atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı somut delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.