Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/11303 K.2014/16029

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda.

Sanıklardan Alparslan'ın, borçlu-annesi Neriman, kefili de mağdure-ablası Vijdan olan ve gerçekte mağdure(kefilin) imzasını taşımamakla sahte olduğu bildirilen suça konu 05/02/2008 düzenleme ve 11/02/2008 ödeme tarihli 200.000 TL bedelli bonoyu birinci ciranta sıfatıyla ciro ederek diğer sanık Sinan'a vermesi, onun da vekili vasıtasıyla Ankara 12. İcra Müdürlüğünün 2008/5290 E. sayılı dosyada icra takibine konu etmesi şeklinde gerçekleştiği iddia olunan ve "resmi belgede sahtecilik"; "dolandırıcılık" olarak nitelenen eylemlerin sûbutu halinde;

"dolandırıcılık" suçu açısından TCK'nın 158/1-d. maddesinde tanımlanan "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri tayin ve takdir yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınarak "görevsizlik" kararı yerine yargılamaya devamla yazılı biçimde kararlar verilmesi,