KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2013/11507 E., 2013/13922 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu Malına Zarar Verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz bulunmadığı belirlenerek sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;
1-Katılan ... Rektörlüğü vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,
Katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 26.11.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 17.02.2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda;
Sanıkların bir yakınının silahla yaralanma sonucu katılan üniversiteye ait hastaneye kaldırıldığı, hastane önünde bekleyen başka çok sayıda yakınları ile birlikte beklemeye başladıkları, sahsın ölüm haberini almaları üzerine hastaneye girerek hastaneye ait demirbaşları ve ilaçları kırdıkları, hastane polisi tanığın ifadesi, olay tutanağı ve bütün dosya kapsamından anlaşıldığından sanıkların eylemlerinin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/11507, K. 2013/13922, 24 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama